Wykończenie ścian wewnętrznych – najczęściej używane materiały.

Ściany każdego nowego budynku, niezależnie czy mieszkalnego, czy użytkowego, wymagają odpowiedniego wykończenia zabezpieczającego je przed wpływem wielu niekorzystnych czynników, zwłaszcza atmosferycznych. Ściany są również jednym z elementów każdego domu lub mieszkania, wymagającego regularnego odnawiania, cyklicznego remontu z racji, że wraz z upływem czasu brudzą się i ulegają różnym innym uszkodzeniom. Wygląda to wyjątkowo nieestetycznie, a kiedy zaczynamy to zauważać, to znak, że nadszedł czas na ich renowację, z wykorzystaniem jednej z dostępnych metod i z użyciem starannie dobranych materiałów.

Wykończenie ścian – metody odmienne dla nowych i starych budynków.

Jeszcze do niedawna remont lub wykończenie ścian kojarzyły się nam jedynie z ich malowaniem albo tapetowaniem. Można to było jednak w miarę bezproblemowo zrobić wyłącznie przy starych, suchych ścianach, w przypadku których rzeczywiście wystarcza tylko uzupełnienie znalezionych ubytków tynku i pokrycie go nową warstwą farby. Zupełnie innego podejścia wymagają z kolei ściany wewnętrzne nowych budynków, do których wykończenia można się zabrać najwcześniej po kilku tygodniach od ich postawienia, kiedy już nieco osiądą i będą gotowe do tynkowania. W przeciwnym wypadku, gdy położymy tynki na jeszcze pracujące powierzchnie, to szybko pojawią się na nich pęknięcia, zwłaszcza w okolicy okien, drzwi oraz we wszystkich narożnikach. Oczywiście nie wolno też pozostawić niewykończonych ścian zbyt długo, ponieważ większość materiałów, z jakich je postawiono, cegieł czy pustaków, jest bardzo wrażliwa na wilgoć. Szybko nasiąkają wodą, a ich wysuszenie przed tynkowaniem jest kosztowne i długotrwałe.

Wykończenie ścian – na co zwrócić uwagę wybierając materiały.

W kwestii dostępnych materiałów nie mamy zbyt dużego wyboru, ich ilość jest ograniczona i sprowadza się najczęściej do dwóch rodzajów tynku, mokrego albo suchego. Oczywiście tynki stanowią jedynie podstawę do dalszych prac wykończeniowych, a końcową warstwą dekoracyjną są właśnie farby lub tapety. Sprawdzają się one jednak tylko w pomieszczeniach o niskiej wilgotności, salonie czy sypialni, a w łazience oraz kuchni lepiej będzie ułożyć na ścianie odporne i wytrzymałe płytki ceramiczne. Zwróćmy też szczególną uwagę na jakość używanych materiałów, z racji, że większość z nich swoje optymalne parametry, takie jak właśnie wytrzymałość, uzyskuje dopiero po kilku miesiącach, zwłaszcza tynki, które przez cały ten czas muszą znieść dalszy proces osiadania budynku.

Tynki mokre – najczęściej stosowane rodzaje.

Ten rodzaj tynków znajduje najszersze zastosowanie, a wiele jego odmian można stosować również w pomieszczeniach o podwyższonym poziomie wilgotności. Charakteryzuje się stosunkowo dużą odpornością na większość uszkodzeń, co pozwala mu bezawaryjnie przetrwać wiele lat nawet intensywnej eksploatacji. Używane w budownictwie tynki mokre możemy podzielić na kilka podstawowych rodzajów:

  • cementowo – wapienne, mające uniwersalne zastosowanie, wewnątrz i na zewnątrz budynku, charakteryzujące się dobrą przyczepnością, niezależnie od rodzaju podłoża, na jakie je położymy, a wiele odmian jest też odporne na działanie czynników biologicznych, uniemożliwiając rozwój na ścianie chorobotwórczych pleśni i grzybów. Można je układać ręcznie w jednej lub kilku warstwach, lecz coraz częściej stosuje się metody maszynowe, wykorzystując w tym celu specjalne agregaty i wyrównując w ten sposób nawet duże krzywizny powierzchni. Ten rodzaj tynków kładzie się już po kilku tygodniach od zakończenia robót murarskich, a dzięki wytrzymałości mechanicznej sprawdzają się we wszystkich newralgicznych miejscach, takich jak okolice okien czy drzwi oraz w intensywnie użytkowanych pomieszczeniach np. w garażu,
  • gipsowe lub gipsowo – wapienne, zdecydowanie najpopularniejsze i najczęściej wybierane ze względu na prawie idealną gładkość uzyskiwanych powierzchni, dzięki czemu doskonale się prezentują zwłaszcza w pokojach po pomalowaniu na dowolny kolor czy pokryciu ich efektowną, wzorzystą tapetą. Także mogą być bez większych problemów układane prawie na każdym rodzaju podłoża ceramicznego, pustakach, cegle czy betonie komórkowym, nie nadają się z kolei do położenia na drewno oraz tworzywa sztuczne. Tynki gipsowe tworzą w danym pomieszczeniu zdrowy mikroklimat, pozwalają na dobrą wymianę powietrza, izolują przed hałasem zewnętrznym i mają dobre właściwości termoizolacyjne. Dzięki dużej zawartości wilgoci są też w pewnym stopniu ognioodporne, chroniąc przed rozprzestrzenianiem się pożaru, lecz ze względu na niską wytrzymałość mechaniczną nie powinno się ich stosować w przedpokoju czy innym miejscu, gdzie będą ciągle narażone na uszkodzenia. Warto także pamiętać, że tynki gipsowe można pomalować dopiero po ich pełnym wyschnięciu, karbonizacji zastosowanej zaprawy, czyli najczęściej po około 30 dniach. Wcześniejsze nałożenie farby może się skończyć jej łuszczeniem i odpadaniem.
Tynki suche – czyli okładzina z płyt gipsowo – kartonowych.

Tynki mokre mają niestety jedną zasadniczą wadę, ich nakładanie wiąże się z dużym bałaganem, związanym zwłaszcza ze szlifowaniem powierzchni po wyschnięciu. Jest to na tyle kłopotliwe, że lepiej zdecydować się na tynk suchy, czyli ułożenie na wykańczanej powierzchni płyt gipsowo – kartonowych albo ich nowszej odmiany, gipsowo – włóknowych. Mocuje się je do ściany bezpośrednio, specjalnym klejem lub na przygotowanym wcześniej rusztowaniu, a tynkowania i szlifowania będą wymagały jedynie ich łączenia. Układanie bez rusztowania wymaga wcześniejszego przygotowania powierzchni, usunięcia z niej ruchomych warstw tynku, starych powłok malarskich i zagruntowania, co zwiększy przyczepność kleju. Miejsca połączeń warto też przed szpachlowaniem wzmocnić siatką z włókna szklanego, a tak wykończona ściana nadaje się zarówno do malowania, jak i tapetowania.

Materiał, z którego wykonano płyty ma niemal takie same właściwości jak tynki gipsowe i charakteryzuje się przede wszystkim dobrą paroprzepuszczalnością, dzięki czemu można zawsze utrzymać właściwy poziom wilgotności w pomieszczeniu. Dodatkowo możemy liczyć w nich na wysoki komfort cieplny. Jednak największą zaletą tynków suchych, jest możliwość wykonania wszystkich prac niezależnie od pory roku, nawet w zimie, a same płyty układa się nie tylko na ścianach, ale i na suficie.